Historijat YTONG-a

Istorijat Ytonga

Kada je 1928. godine započela industrijska proizvodnja porobetona (gasbetona), niko nije očekivao da će porobeton u tako kratkom vremenu postići ono za što je opeki trebalo više hiljada godina.

Velika ekonomska kriza '30-ih godina prošlog vijeka motivirala je naučnike u Evropi da pronađu materijal koji bi zadovoljio sve veće potrebe u građevinarstvu a u isto vrijeme smanjio zavisnost država od uvoza. Posebno su bili uspješni naučnici iz Švedske koji su zbog ograničenih domaćih izvora i skupe energije za proizvodnju tražili materijal koji bi se lako proizvodio iz domaćih sirovina uz manji utrošak energije.

Istovremeno su tražili građevinski materijal koji bi sadržavao sve pozitivne vrijednosti drveta, koje se u skandinavskim zemljama tada  smatralo tradicionalnim građevinskim materijalom.

Novi materijal morao je biti ekološki materijal od potpuno prirodnih sirovina, prijatan za okolinu, sa dobrom toplotnom i zvučnom izolacijom te otporan na zemljotres i u isto vrijeme trajan, čvrst i negoriv.

Godine 1923. švedski arhitekta Axel Eriksson izumio je upravo takav materijal te ga zbog ćelijaste strukture nazvao ćelijasti porasti beton – porobeton (gasbeton). Brojne sitne ćelije ispunjene zrakom i gusta šupljikasta struktura materijala daju porobetonu specifičan izgled i jedinstvene karakteristike.

Prva industrijska linija za proizvodnju porobetona (gasbetona) započela je 1928. godine u švedskom gradu Yxhult.

Kombinacijom imena grada i švedskog naziva za beton (betong) nastala je najstarija robna marka među građevinskim materijalima na svijetu – YTONG (čita se ITONG). Kuće građene tadašnjim YTONG-om postoje još i danas.