Istorijat YTONG-a
Kada je 1928. godine započela industrijska proizvodnja porobetona (gasbetona), niko nije očekivao da će porobeton u tako kratkom vremenu postići ono za što je opeki trebalo više hiljada godina.
Velika ekonomska kriza '30-ih godina prošlog vijeka motivirala je naučnike u Evropi da pronađu materijal koji bi zadovoljio sve veće potrebe u građevinarstvu a u isto vrijeme smanjio zavisnost država od uvoza. Posebno su bili uspješni naučnici iz Švedske koji su zbog ograničenih domaćih izvora i skupe energije za proizvodnju tražili materijal koji bi s manje energije lako proizvodili i iz domaćih sirovina.
Istovremeno su tražili građevinski materijal koji bi sadržavao sve pozitivne vrijednosti drveta, koje se tada smatralo tradicionalnim građevinskim materijalom u skandinavskim zemljama. Novi materijal morao je biti ekološki materijal od totalno prirodnih sirovina, prijatan za okolinu, sa dobrom toplotnom i zvučnom izolacijom te otporan na zemljotres i u isto vrijeme trajan, čvrst i nesagoriv. Godine 1923. švedski arhitekta Axel Eriksson izumio je upravo takav materijal te ga zbog ćelijaste strukture nazvao ćelijasti porasti beton – porobeton (gasbeton).
Brojne sitne ćelije ispunjene zrakom i gusta šupljikasta struktura materijala daju porobetonu specifičan izgled i jedinstvene karakteristike.
Prva industrijska linija za proizvodnju gasbetona započela je 1928. god. u švedskom gradu Yxhult. Kombinacijom imena grada i švedskog naziva za beton (betong) nastala je najstarija robna marka među građevinskim materijalima na svijetu – YTONG (čita se ITONG). Kuće građene tadašnjim YTONG-om postoje još i danas.
Velika ekonomska kriza '30-ih godina prošlog vijeka motivirala je naučnike u Evropi da pronađu materijal koji bi zadovoljio sve veće potrebe u građevinarstvu a u isto vrijeme smanjio zavisnost država od uvoza. Posebno su bili uspješni naučnici iz Švedske koji su zbog ograničenih domaćih izvora i skupe energije za proizvodnju tražili materijal koji bi s manje energije lako proizvodili i iz domaćih sirovina.
Istovremeno su tražili građevinski materijal koji bi sadržavao sve pozitivne vrijednosti drveta, koje se tada smatralo tradicionalnim građevinskim materijalom u skandinavskim zemljama. Novi materijal morao je biti ekološki materijal od totalno prirodnih sirovina, prijatan za okolinu, sa dobrom toplotnom i zvučnom izolacijom te otporan na zemljotres i u isto vrijeme trajan, čvrst i nesagoriv. Godine 1923. švedski arhitekta Axel Eriksson izumio je upravo takav materijal te ga zbog ćelijaste strukture nazvao ćelijasti porasti beton – porobeton (gasbeton).
Brojne sitne ćelije ispunjene zrakom i gusta šupljikasta struktura materijala daju porobetonu specifičan izgled i jedinstvene karakteristike.
Prva industrijska linija za proizvodnju gasbetona započela je 1928. god. u švedskom gradu Yxhult. Kombinacijom imena grada i švedskog naziva za beton (betong) nastala je najstarija robna marka među građevinskim materijalima na svijetu – YTONG (čita se ITONG). Kuće građene tadašnjim YTONG-om postoje još i danas.